Hansuuttwente.nl (Hans Perik)

4 februari 2018. Ushuaia

Vandaag gaat het beginnen, wij gaan nu rijden. Gisteren zijn de motoren ingedeeld en na het ontbijt gaan we starten,maar we hebben pech; hier is 90% kans op regen en dat begon al in de morgen. We gaan dus al in de motregen weg. De bedoeling is dat we de motoren leren kennen want we rijden allemaal op andere machine’s thuis. Ook moeten we nu in 1 groep rijden en dat zal wel anders zijn wanneer je alleen of met z’n 2en rijdt.

Om half 10 staan we allemaal klaar. Eduardo, onze gids uit Peru, gaat voorop en we rijden nu in Ushuaia. Het is een veel grotere plaats dan wat ik eerst gedacht heb en we rijden zeker een half uur om uit de laagbouw te komen. Hier wonen ca 60.000 mensen die het hoofdzakelijk van het toerisme moeten hebben en omdat het nu hoogseizoen is, is heel druk op de wegen.

De wegen zijn niet zoals in Nederland, vol met gaten en de drempels zijn hier hoger en korter zodat je wanneer je blijft zitten op je zadel een lift naar boven krijgt en op je kont weer terecht komt. Dus nu gaan we bij elke drempel staan op de pedalen en dan weer rustig zitten tot de volgende drempel. We rijden Ushuaia uit en komen nu echt op de gravelwegen. Eigenlijk moeten we blij zijn dat het mot want de wegen zijn niet zo stoffig meer, maar de nattigheid op het vizier is niet prettig. Je moet telkens met 1 hand de druppels er afvegen en soms is dat zelfs niet voldoende.

We komen aan in het nationale park en parkeren onze motoren netjes op een rij. Vervolgens maken we een kleine wandeling door een trail waar we op het zuidelijkste puntje komen van Argentinië en maken ook hier weer schitterende foto’s. Helaas laat het internet het niet toe om deze hier tussen te zetten, wordt dus nog vervolgt.

Na deze wandeling rijden we weer terug en gaan koffie drinken in een klein antiek stationnetje. Dit is er een van eind vorige eeuw en werd gebruikt door de regering om hier alle gevangenen neer te zetten en een soort dwangarbeid te laten doen. Niet meer van deze tijd dus nu is het een museum geworden.

Terug naar ons hotelletje waar we met elkaar afspreken om ergens in het centrum te gaan lunchen. Terug in onze kamer, of appartement wat het eigenlijk is, heb ik nu en neem ik nu de tijd om weer iets te schrijven wat jullie kunnen lezen. In de tijd dat ik dit schrijf zijn de problemen met het versturen groot, dit is nl al het 3e verhaaltje wat ik probeer op te sturen en telkens mislukt het, ik probeer het nu in stukjes te doen.

Morgen gaan we een klein stukje noordelijk en komen hopelijk na 450 km aan in Chili. De weg is volgens onze gids goed te rijden en merendeels over asfalt. Intussen is het hier opgehouden met zachtjes regenen en het wordt mij nu ook te koud om buiten te zitten tikken dus als er verder geen vragen meer zijn sluit ik af en vertel morgen verder.

groetn voor de laatste keer uut Ushuaia

Hans uut Twente

3 reacties

  • Henk en Ada schreef:

    Wat een prachtig verslag, Hans.
    We leven en “reizen” weer helemaal mee.
    Heel erg veel plezier samen.
    Groeten vanuit een koud, maar zonnig Wilnis.

  • Gerard Klein Haarhuis schreef:

    De kop is er af Hans.Mooi om te lezen, kijk uit naar het vervolg !! Kiek good oet,veel plezier met jullie Tour de Patagonië.
    Hénig an…groet.n uut Almelo

  • José schreef:

    Hans weer leuk om je verhalen te lezen.
    Groeten uut Groot Lochter

Laat een reactie na